HomepageStudenten over ME in Amsterdam

Studenten over ME in Amsterdam

Wat waren de meest opmerkelijke momenten voor studenten tijdens de eerste drie jaar Mechanical Engineering in Amsterdam?  ‘Op dat moment dacht ik echt, wow, wat hebben we al ontzettend veel geleerd in dat eerste jaar.’

 

100 procent zeker van de juiste keuze

‘Ik had aanvankelijk gekozen voor de studie bewegingswetenschappen, een leuke studie  maar dat was toch niet helemaal mijn ding. Ik was daarom heel blij dat ik met een technische opleiding in Amsterdam kon beginnen. Het tweede project dat we deden was een supervet project over hernieuwbare energie. We sloten dat project af met een bijeenkomst waar verschillende groepen hun resultaten aan elkaar presenteerden en waar we ook kritische vragen aan elkaar stelden. Op dat moment dacht ik echt, wow, wat hebben we al ontzettend veel geleerd in dat eerste jaar. En toen wist ik ook 100 procent zeker dat ik de juiste keuze had gemaakt. En dat gevoel is nooit meer weg gegaan. Het is hard werken maar ook een hele uitdagende studie waar ontzettend veel aan bod komt.’  

Sanne Cox

 

Zwetende oksels en rode wangen

‘Voor ons eerste project moesten we een machine maken die onderwater netwerkkabels kan doorknippen. Voor de meesten van ons een stap in het onbekende maar wel heel erg leuk om mee aan te gang te gaan. En dan sta je vier maanden na de start van je opleiding in Enschede met een machine die je volledig zelf hebt bedacht, ontworpen en gemaakt. Dan komt het moment suprême: je mag een pvc-buis proberen door te knippen. Met zwetende oksels en rode wangen trek ik met alle macht aan de hendel. De messen omsluiten de pvc-buis waarna deze steeds strakker wordt dichtgeknepen. Dan lukt het mij niet meer om de hendel verder te krijgen maar ik blijf proberen. Plotseling schiet de hendel door en kukel ik bijna voorover. Als ik achter me kijk, ligt de pvc-buis er onaangetast bij. De tandwielen waren gebroken. We hadden in het ontwerpen bij de berekening de vereiste straal en diameter verwisseld. Dat vergeet ik nooit meer.’

Bas Bets

 

Altijd bereid om een ander te helpen

‘Ik heb best hard gewerkt want het was geen makkelijke studie. En omdat het ook allemaal nieuw was, liep alles nog niet helemaal op rolletjes. Daartegenover stond wel dat de band tussen studenten en docenten hecht was. Iedereen was altijd bereid om een ander te helpen. Wat me vooral is bijgebleven, is een projectbijeenkomst aan het einde van het vierde semester. Na twee jaar corona konden we eindelijk weer in het echt bij elkaar komen. Het viel me niet alleen op hoe ontzettend leuk dat was maar ook hoeveel makkelijker het communiceert. Of je nou iets wilt uitleggen, voordoen of bespreken. Het is veel fijner en effectiever om dat live te doen. Toen realiseerde ik me pas goed hoe ik dat had gemist.’

Wenzel Neumann

 

Academisch en professioneel enorm volwassen geworden

‘Mechanical Engineering is een avontuur geweest met hoogtepunten en uitdagingen. In zekere zin is onze lichting uniek omdat we een soort proefkonijnen waren van een moeilijke technische studie aan een niet technische universiteit. En toen kwam corona er ook nog bij. Dit alles dwong  mij om een hele onafhankelijke student te worden. Er waren geen oudere medestudenten om tips te vragen, sommige hoogleraren waren ver weg en we hadden te maken met een mix van twee verschillende academische filosofieën. Toch kijk ik met trots terug op de reis. Op de universiteit blijven studeren tot sluitingstijd, worstelen met de stof, omgaan met moeilijke groepsleden en toch slagen voor die moeilijke examens. Het is het allemaal waard geweest, omdat ik zowel academisch als professioneel enorm volwassen ben geworden.’

Øyvind Russwurm